معشوق من تا کجا روح من را عریان می خواهی

بگذار به اندازه پرده ای هرچند نازک دستاویزی برای خود داشته باشم.

 

رفتم به سوی خونه               خونه بود آشیونه

دیدم درا بسته ، پنجره ها شکسته کوچه ها همه ساکت ، صدای بچه ها نیست

نگاه ها همه سرده دیگه اون خنده ها نیست دیدم یه پیر خسته کنج دیوار نشسته

گمشده تو خیالش با دل سرد ومستش می خونه ...همه همه همه منتظر

نشستن تا که خدا بفرسته از اون بالا یه یه یه همصدا شاید که ما دوباره بشنویم بچه هارو

بشکنیم این سکوت رو وازکنیم این درا رو شاید که ما دوباره بشنویم بچه هارو

بشکنیم این سکوت رو وازکنیم این درا رو همه همه همه منتظر نشستن تا که خدا

بفرسته از اون بالا یه یه یه همصدا شاید که ما دوباره بشنویم بچه هارو

بشکنیم این سکوت رو وازکنیم این درا رو شاید که ما دوباره تو هر شعر و ترانه

بشنویم از عاشقی ، شمع و گل و پروانه شاید که ما دوباره بشنویم بچه هارو ...

 

دوست دارم تمام جهان را درآغوش گیرم.

تا قبل از آن لحظه که دیدار من و تو اتفاق بیفتد

تا قبل از آن لحظه شیرین و لذت یکی شدن

پسرم بعداز مدرسه از ظهر می امد پیش من در محل کار. هرچند برام سخت بود که هم به کارم برسم و هم به اون به خصوص که براش دیکته هم بنویسم. شنبه با هم دعوامون شد اون هم سر چی اینکه می گفت معلم به دیکته ام صدآفرین داده و من متوجه نشدم حرفش رو. از همان روز دیگه نیومد سرکار . مهد کودک محل کارمون از بچه های مدرسه ای هم مواظبت می کنه البته بعد از مدرسه . اون هم رفت اونجا. کاملا بزرگ شدنش رو به رخم می کشه. دیروز از مدرسه که برمیگشت از خیابان رد شده بود. من هم بهش گفته بودم حداقل ندو. وبرای این حرفم هم می خواستم از قانون نسبیت کمک بگیرم و توضیح بدم که اگه بدویی راننده دچار خطا می شه و تصادف می کنی. اون می دونید چه کار کرده بود. گفت نصف راه دویدم و نصف راه - راه رفتم. هم حرفم من رو گوش کرده بود و هم حرف خودش رو . بعد هم توی راه گفت اینکه می گی تصادف من که تجربه نکردم نمی دونم چی رو می گی و من که خواستم بهش توضیح بدم اصلا حوصله توضیح نداشت!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پی نوشت۱: جدایی همیشه هم ناراحت کننده نیست .آدم می تونه یک کم به کارای خودش برسه

پی نوشت۲ : به دوستم گفتم ما چرا هرچی بهمون گفتن را قبول کردیم؟؟؟؟؟؟؟؟

جان سیری ناپذیرم آرام نمی گیرد................